توضیحات برای عکس ثبت نشده
توضیحات برای عکس ثبت نشده

Western Canada's Wilderness Tourism

During your active vacation, our guides will take you on unique routes. During your adventure you ride, hike and ski through real wilderness of BC.
توضیحات برای عکس ثبت نشده

Visit Canada In A Back-To-Basics Way

We are pioneer in eco-tourism as well as adventure travelling and here to answer any question you have in your mind. Just click the button bellow.
توضیحات برای عکس ثبت نشده

British Colombia te paard: terug één met natuur en tijd!

Een trektocht te paard in Canada, dat moesten ze me geen twee keer vragen. Meer bepaald bracht deze trip me naar British Columbia, de meest westelijke provincie van Canada die grenst aan Alaska. Het zou een onvergetelijk avontuur worden, volledig weg van de mobiele wereld.
Gezien de noordelijke ligging van dit gebied kan je de reis enkel in de zomermaanden ondernemen. Begin juli stond deze trip in een natuurlijk gebied gepland. Vooraf merk je wel dat het een verre bestemming is. Dat het zo’n avontuur zou worden, had ik me nooit kunnen inbeelden!
Na een lange maar vlot verlopen reis kwam ik aan in de stad Prince George. In de ‘lodge’ waar ik overnacht, vraagt de hotelbazin met Duitse roots, die al meer dan 40 jaar in deze regio woont, wat ik hier kom doen. Ze vertelt me dat ik eigenlijk zes maanden nodig heb in plaats van de goede twee weken om dit gigantische gebied te verkennen. Ze eindigt met de zin: “Big suprises are coming my man!”. Ondertussen verneem ik dat het gebied getroffen is door diverse bosbranden. Gelukkig niet in het gebied waar ik heen trek.

توضیحات برای عکس ثبت نشده

’s Morgens tref ik op een vroeg uur de organisatoren van deze trip en de andere gasten aan. Het is fijn om eindelijk mijn Nederlandse contactpersoon Bert Bergenhenegouwen in levende lijve te zien. Hij heeft al enkele jaren zijn hart als hiker en ruiter verloren aan dit gebied en werkt actief mee om deze organisatie ‘Claw Mountain Outfitters’ in contact te brengen met de Europese markt. Ik maak kennis met onze ervaren gids en stichter van deze trip Rick Solmonson. Het zou de eerste trip van het seizoen worden. We vertrekken op zondag met een grote van/jeep met trailer voorzien van heel wat proviand richting het eerste kamp en vermijden zo normaal veel drukte op de weg. In principe gebeurt deze verplaatsing steeds met het vliegtuig. Maar ik vond deze manier van reizen wel interessant, want het gaf me een beeld welke logistieke inspanningen dienen ondernomen te worden om deze trip mogelijk te maken. Opvallend is hoeveel ‘logging trucks’ we tegenkomen. Dat zijn grote trucks die aan hels tempo met tonnen bomen richting bewoonde wereld komen. Een spannende rit ‘offroad’ waarbij er per radio gecommuniceerd wordt naar tegenliggers. Verkeersborden wijzen de bestuurders op ‘must call’. Door de snelheid veroorzaken de trucks heel veel stof en is de zichtbaarheid bij momenten nihil. Uiteindelijk is de locatie van de trektocht zo’n 600km (!) verwijderd van echt geciviliseerd gebied. Dus het is een hele organisatie om allerhande materiaal zoals voedsel, reservemateriaal, kledij,… mee te nemen voor een lange periode. Extra materiaal laten invliegen kost pakken geld. Op sommige plaatsen kunnen de vliegtuigen enkel landen op het water. Ook de jeep kan maar tot aan één (basis)kamp geraken. Het is belangrijk dat je beseft dat er heel wat logistieke kosten zijn die de uiteindelijke kostprijs van deze reis zeker verantwoorden.
We zien vandaag meteen enkele beren de weg oversteken. Na de reis komen we aan in het basiskamp ‘Black Lake’. Ik merk meteen het mooie bergachtige landschap op. De valavond komt snel. Bert en ik vliegen quasi direct nog door naar de plaats waar de trektocht zal starten en waar de paarden zich al bevinden. We worden meteen gedropt in een onbereikbaar gebied. Wat een zalig gevoel trouwens om te landen op het water. Je voelt je precies in één of andere avontuurlijke film. Tot ziens wifi, mobiele connectie,… Tijdens deze dag krijg ik meteen al enkele instructies. We gaan namelijk leven in een gebied met veel wilde dieren. We moeten hen zo min mogelijk storen uiteraard. Ik krijg uitleg hoe de berenspray, een soort pepperspray om een beer te stoppen bij een aanval, gebruikt dient te worden. Ik luister aandachtig, want ik was meteen onder de indruk van het voorkomen van de beren die we eerder zagen

توضیحات برای عکس ثبت نشده

Daags nadien maken Bert en ik het kamp wat meer bewoonbaar. Tijdens de winter wordt alles dichtgetimmerd zodat beren en de harde winterprikken geen schade berokkenen. Ik ben best verbaasd wat men allemaal heeft in dit kamp. Al snel hebben we er een gezellige stek aan een rustgevend groot meer, ‘Toodoggone Lake’. We leven mee met de natuur. Drinkwater haal je gewoon uit het meer of uit het nabij gelegen heerlijk stromend riviertje. Zuiverder kan water niet zijn. Ondertussen pruttelt de koffie op de kachel en pauzeren we even. Dat gevoel is deugddoend. Je neemt de tijd die je nodig acht. De gezonde frisse berglucht, het unieke zicht en de bergtoppen met sneeuw zorgen er voor dat we snel geacclimatiseerd zijn. Ik leer hoe we het variatievolle eten dienen te verdelen voor deze trip want het wordt echt een trektocht waarbij we alles moeten meenemen met de paarden. Diverse lastpaarden nemen alle materiaal mee tijdens de tocht. Ondertussen hebben de paarden blijkbaar gemerkt dat er terug leven is in het kamp. Ze genieten van het rijkelijke gras in de omgeving. Ze zijn geclusterd aan de voorbenen en voorzien van een bel rond de hals zodat je ze toch min of meer kunt lokaliseren. We zien ze aan de andere kant van het meer. We krijgen er nu echt wel zin in. Ondertussen hebben we wat hout gekapt en verwarmen we ons nog wat aan de gezellige deugddoende kachel. Met de verrekijker spotten we wat dieren. We zien verschillende vogels boven het meer vliegen zoals roodborstjes, zwaluwen, arenden en bovenal de ijsduiker, die je zeer vaak ziet in deze regio. Zijn geluid is uniek. De eland die komt drinken uit het meer volgen we gepassioneerd. Ook eekhoorns dartelen hier rond. Je zou er zo waar van gaan filosoferen.
Daags nadien, terwijl we maar niet wennen aan het mooie uitzicht, vervoegt Rick ons met de twee Canadese gasten, moeder Holly en dochter Lilly. Hun komst had even op zich laten wachten, omdat het weer niet ideaal was om in te vliegen. Dat had ik al snel door: het weer bepaalt hier de timing. Ook bij het rijden gebeurt het eens dat je een dag langer op een kamp dient te blijven omdat het weer hogerop te verraderlijk kan zijn. Het maakt de belevening des te echter.

توضیحات برای عکس ثبت نشده

توضیحات برای عکس ثبت نشده
توضیحات برای عکس ثبت نشده

Schitterende onaangetaste landschappen tijdens de trektocht. (Foto’s: Med)

Met de komst van Rick waait meteen een pak kennis binnen over deze regio, de natuur, de wilde dieren,… Als hij de verrekijker neemt, spot hij zo enkele berggeiten die we zelf niet direct hadden opgemerkt. Zijn visie op het leven, zijn respect voor de natuur, zijn spiritualiteit,… zijn een meerwaarde. Hij neemt bewust zijn tijd zodat je het haastige leven volledig loslaat en meegaat in zijn manier van leven, één met de natuur en de tijd. Hoe hij ’s morgens met een koffie en een zelf gerold sigaretje zit te genieten van de zonsopgang. Het zijn zaken die we meer zouden moeten doen. Ik merk snel dat het een echte paardenman is en dat hij veel respect heeft voor zijn dieren die deze tocht mogelijk maken.

توضیحات برای عکس ثبت نشده

توضیحات برای عکس ثبت نشده
توضیحات برای عکس ثبت نشده

Een schitterend zicht op het kamp ‘Black Lake’. (Foto: Med)

Ondertussen ligt de kano klaar en kunnen zij die willen eens op het meer gaan varen of gaan vissen. We zijn al snel drie dagen op dit kamp, dat bestaat uit twee aparte houten hutten. Iedereen helpt uit zichzelf om alles klaar te maken voor de trip. Rick wijst ons op de risico’s tijdens deze tocht. We trekken door een gebied waar de grizzly- en zwarte beren in grote getale leven. Trouwens British Columbia wordt de ‘bear country’ genoemd. In deze grote provincie (944.735 km2) zouden er ruim geschat meer dan 100.000 zwarte beren leven. We leren dat we nooit etensresten mogen laten rondslingeren. Ook het materiaal voor de paarden wordt nog even goed gecontroleerd alvorens we vertrekken. Het meer is echt een trekpleister voor de dieren. We kunnen wel blijven kijken naar een eland met kalf dat geniet van het lange gras in het meer. Je merkt wel dat Rick veel ervaring heeft en hij geeft je vertrouwen om deze spannende trip aan te vatten.
Na een wat miezerige periode breekt de zon door de wolken en maken we ons klaar. Met de kano varen Rick en Bert richting de paarden. Al vrij snel vinden ze deze aan de andere kant van het meer en horen we het belgeklingel luider worden en daveren de paarden het kamp binnen. Eén voor één stevige paarden, die er duidelijk zin in hebben. Ook vandaag tellen we weer veel wild aan de andere zijde van het meer: een tiental berggeiten, enkele elanden en een zwarte beer.
Nu zijn we er echt wel klaar voor. “It will probably be good up there”, vertelt Rick ons bij het ontbijt. We doen een eerste rit en meteen klimmen we steil omhoog. De kracht van deze stevige paarden is onontbeerlijk. Wat zou dit een prachtige rit worden.


توضیحات برای عکس ثبت نشده


De meest onherbergzame kampplaatsen zijn enkel met een water- vliegtuig bereikbaar. Dat op zich is al een schitterende ervaring. (Foto: Med)

توضیحات برای عکس ثبت نشده

توضیحات برای عکس ثبت نشده


Een aanzicht op één van de kampen.

We rijden echt wel door de pure wildernis. We banen ons een weg tussen de takken en bomen. Door de jaren heen hebben Rick en zijn team het pad wat geëffend. Soms moeten we zelf even stoppen en dient Rick met de kettingzaag een doorgang te maken. Verwacht geen galoppades. Dit is een tocht door een onherbergzaam landschap. Het stappen zorgt voor voldoende spanning. Na enige tijd spotten we een grizzly beer. Ik kan je verzekeren, je voelt je hart kloppen in je keel. Je krijgt een gezonde angst en bent alert. De wijze waarop Rick rustig blij en de route verder zet, toont hoe goed hij deze dieren kent. De jonge grizzly merkt dat we gewoon verder trekken en laat ons voor wat het is. Toch blijf je wel een half uur geregeld achterop kijken om te zien of hij ons niet volgt. Rick is trouwens gewapend en de berenspray is steeds mee. We hebben dat wel niet nodig gehad tijdens onze trip. De eerste rit was dus meteen een topbelevenis. Je gedachten zijn volledig vrij en wat een spanning onderweg. Overnachten doen we in ‘sheep camp’. De mannen slapen onder een groot zeil en de dames slapen in een tent. De nacht is best koel en we verwarmen ons aan het kampvuur. Ondanks de spannende ervaring vallen we toch in slaap, al probeer je in het begin toch wel nog één oog open te houden.

Terug in contact met de grizzly

Daags nadien trekken we terug richting ‘Toodoggone Lake’. We komen dezelfde grizzlybeer tegen, op zo’n 200m van ons en dat is best dicht genoeg! Ondertussen hebben we al gezien welke kracht zo’n dier moet hebben. Je merkt geregeld gemerkte bomen. Met hun klauwen trekken ze grote delen schors af om zo hun territorium af te bakenen. Ook vandaag laat hij ons door zijn gebied trekken. Je respect voor de natuur wordt zo alleen maar groter, zeker als je bij momenten hun indrukwekkende sporen ziet. We dalen verder af en krijgen een schitterend zicht vanop de bergwand op het mooie grote meer. Eén voor éen danken we onze super sterke paarden. Ik ben mijn paard, Forty-four, zeer dankbaar. Bij aankomst krijgen we nog een stevig onweer over ons heen. Het toont hoe grillig de natuur kan zijn. Het lekkere avondmaal, aangevuld met verse kruiden keurig uitgezocht door Holly uit de nabije omgeving, smaakt des te beter. Met een deugddoend glas wijn kaarten we na over onze eerste hippische avonturen. De kennis van Rick is ongezien. Ook de avonturen die hij al meegemaakt hee , zijn spannend om naar te luisteren. Hij heeft lang jagers begeleid in dit gebied maar wil nu vooral de trektochten te paard doen om zo de mensen te laten.


توضیحات برای عکس ثبت نشده


De paarden zijn één voor één sterke types. Na het rijden worden ze geclusterd zodat ze niet al te ver kunnen weglopen.


توضیحات برای عکس ثبت نشده


Tijdens onze trektocht komen we niet alleen veel wild tegen maar komen we ook in goudzoekersgebied. Een oude Caterpillar herinnert aan deze bijzondere tijd.

kennismaken met dit prachtige stuk natuur. Politieke thema’s, het ontstaan van Canada dat dit jaar zijn 150ste verjaardag vierde, de hippische cultuur in dit land, de Alaska highway, de leefwijze van de wilde dieren die we dagelijks uitgebreid zien, de geschiedenis van de goudzoekers, de pelshandel, het klimaat met de barkoude winters, klimaatveranderingen, muziek,… We kunnen er wel uren over praten.

Variatie
Na twee intense dagen te paard laat Rick de paarden een dag rusten. Op basis van de wind oordeelt hij dat er goed weer op komst is. Ideaal dus om eens de motorboot te nemen en deze streek verder te verkennen vanop het onaangetaste water. De manier waarop de Toodoggone rivier zich hier een weg gebaand heeft door de natuur is onbeschrijfelijk. Opvallend is dat je op sommige plaatsen resten ziet van kleine bosbranden. De bliksem.


توضیحات برای عکس ثبت نشده


Een voorbeeld van de één van de tussenkampen. (Foto Med)

heeft hier meerdere keren een boom getroffen. De impact moet steeds groot zijn, want zo’n 20 meter er rond zie je vaak opgebrande bomen. Ook lawines houden hier geregeld lelijk huis, dat zie je aan de pakken hout die je soms onderaan een berg ziet liggen. De kracht van de natuur valt niet te onderschatten.
Ondertussen zijn we al toe aan de tweede week. Dit lijkt lang maar die tijd heb je echt nodig om de beleving maximaal mee te maken. We hebben de tijd om wat te vissen. Niet echt mijn ding, maar na enkele minuten heeft de jongste van de groep, Lilly, meteen een mooie vis gevangen. Dat zorgt toch voor een vreugdevol moment. Rick doodt de vis professioneel maar op respectvolle wijze. Ons avondeten was meteen verzekerd. Hoe verser kan het zijn? De paarden hebben ondertussen het initiatief genomen en zijn ondanks hun clusters al begonnen aan de verdere tocht, waarbij ze zowaar twee rivieren overgestoken hebben, zonder ons. Het is knap om zien hoe goed Rick weet waar ze naar toe getrokken zijn. We nemen de zadels mee in de boot en varen een heel eind verderop. We maken van de gelegenheid gebruik om te picknicken aan een rustgevende inham. Het laatste stuk leggen we te voet af. Verbazend is dat we hier een oude Caterpillar tegen komen, achtergelaten langs de rivier door de goudzoekers. We volgen het duidelijk aangelegde oude goudzoekerspad. Uiteindelijk vinden we de paarden aan een oude nederzetting van deze goudzoekers. Dit moet een bijzondere tijd geweest zijn. Jammer genoeg hebben ze hun hebben en houden achtergelaten. Maar je kunt je wel nog inbeelden hoe er hier geleefd geweest is.
Deze rit te paard brengt ons opnieuw door een heuvelachtig gebied. We komen duidelijk weer in grizzlygebied. We zien enkele vrij recente markeringen op de bomen alsook vrij verse mest. Het wild neemt duidelijk dezelfde routes door dit dicht begroeide gebied. Overnachten doen we terug aan ‘Toodoggone Lake’
Vanaf nu werd er intens gereden. Dat was dan vooral te danken aan het goede weer. De trektocht gaat nu verder naar McClair- kamp. De rit vertrekt tegen de middag omdat we nu veel proviand moeten meenemen voor de komende dagen. Dat vergt wat voorbereiding. Zo weegt Rick iedere kist met materiaal in. Hij wil dat de trekpaarden dezelfde last dragen aan beide zijdes. Spectaculair zijn de diverse passages door de rivieren. Je voeten houd je droog door ze bijna tot op de schoft van het paard te plaatsen. De stroming heeft een extra dimensie. Dit is echt avontuur van de bovenste plank! Een unieke ervaring en andermaal een bewijs dat paarden zeer sterke dieren zijn.
De volgende rit brengt ons naar ‘Belle Lakes’. We rijden langs diverse meren. Opvallend veel berensporen treffen we vandaag alsook enkele bomen waaraan ze zich naarstig met de rug geschuurd hebben. We rijden in de vallei van een zeer opvallend berglandschap. Het doet me wat denken aan de Alpen. De mooie uitzichten brengen stilte in de groep. Iedereen is onder de indruk van al deze natuurpracht. Lunchen aan een mooie waterval maakt het allemaal nog wat idyllischer. De muggen aan het water storen zelf niet meer. De rit brengt ons nog naar de plek waar het water andere wegen neemt. De ene stroom loopt naar de Stille Oceaan en de andere stroom gaat naar de Arctische Oceaan. Wederom een indrukwekkend natuurverschijnsel.
We trekken ondertussen noordwaarts en merken dat het vroeg licht is in het noorden. Wakker worden met het geluid van de paarden en hun belgeluiden is trouwens heerlijk. De laatste rit staat op het programma en die brengt ons naar het laatste vaste kamp, Chuckachida. Hier zullen we overnachten aan een charmante hut gebouwd in 1994 door Nicolas Vanier, de Franse avonturier. Tijdens die laatste rit, die opnieuw zo’n 4 tot 5 uren duurt, kruisen we nog diverse kreken. Maar na onze rivierpassages is dit kinderspel geworden. Desalniettemin een mooie afsluiter, zeker als we bij aankomst vanuit de hut een machtig zicht krijgen op het prachtige meer en een gletsjer.

Spannend einde

Hoewel we de laatste dagen goed weer hadden, begint het op het einde van de tocht met bakken te regenen. Toch doet dit geen enkele afbreuk aan de trip. Na twee weken in de wildernis wil je toch wel weer even online gaan. Maar dat verlangen had ik beter niet gekregen. Moeder natuur oordeelde daar anders over. Met gevolg dat de geplande retourvlucht niet kon komen op het afgesproken uur. Na overleg per satelliettelefoon, waardoor je toch contact kunt houden bij noodgevallen, was het vervelend afwachten. Ik zag mijn vluchten, door het slechte weer in de bergen, richting thuis figuurlijk al in het water vallen. Tot dan toch nog last-minute de bevestiging kwam dat er een watervliegtuig onderweg was. Moeder natuur was ons dan toch goedgezind. Die vlucht over de schitterende landschappen toonde nog maar eens aan welke mega-expeditie dit wel was. Terug in de bewoonde wereld in het gezellige Smithers sloegen de mailbox, de wattsappgroepjes,… tilt. Maar mijn kijk op de wereld is toch wel wat veranderd. Terug één worden met natuur en tijd, het is aan te raden!


توضیحات برای عکس ثبت نشده
توضیحات برای عکس ثبت نشده

توضیحات برای عکس ثبت نشده

Uitermate spannend en avontuurlijk zijn enkele rivierpassages.


Top drie ervaring

Ik had het voorrecht om al diverse hippische reizen te ondernemen, maar dit is echt een reis die per direct in mijn persoonlijke top drie staat. Die zal er zeker nog lang in blijven staan. Het is een echt avontuur! Kortom een must-do. Je komt er toe als een klant maar gaat er weg als een vriend. Het is ook kleinschalig. Maximum 4 deelnemers kunnen mee zodat je kwaliteitsvol de zaken beleefd. Je rijdt uren en uren door ongeciviliseerd gebied. Als ze hier van een buur spreken, dan gaat het over iemand die op zo’n 100km woont.
Weet wel dat de tocht kan afwijken van bovenstaand verhaal. Iedere trip is uniek en men dient rekening te houden met de natuuromstandigheden

توضیحات برای عکس ثبت نشده

Hippo Revue wil dan ook de kans bieden om u te overtuigen om deze trip te ondernemen en houdt een bijeenkomst met Bert, die dus Nederlandstalig is, en Rick, die speciaal naar België komt. Deze vrijblijvende samenkomst zal doorgaan aan de stallen van Hippo Revue (Gemene Weidestraat 61 – 8000 Brugge) op zaterdag 13 januari om 10u30. Sandwiches, soep, koffie en thee worden voorzien. U kan van de gelegenheid gebruik maken om ook deze stallen voor de Brugse koetspaarden te bezoeken. Bij grote interesse kan een tweede moment georganiseerd worden, doe gerust vrijblijvend navraag hiervoor. Vooraf inschrijven is aanbevolen. Dit kan via info@hippo.be en claw-mountain@ziggo.nl. Uiterlijke inschrijfdatum is 8 januari.
Ondertussen liggen de reisdata voor 2018 al vast: 10 juli tot en met 23 juli, 23 juli tot en met 5 augustus, 5 augustus tot en met 18 augustus en 18 augustus tot en met 31 augustus.
Contact: vernieuwde website www.clawmountainoutfitters.com; contact via mail claw-mountain@ziggo.nl of via telefoon +31 (0)6 – 22.33.79.02.
De kostprijs voor 2018 is na te vragen via Claw Mountain Outfitters.
Een extra verblijf in Canada is zeker aan te raden. Er zijn nog veel andere bezienswaardigheden.


توضیحات برای عکس ثبت نشده

De bezielers van deze trektocht: Rick Solmonson (l) en Bert Bergenhenegouwen voor één van de hutten. Ze komen in januari beide naar België om promotie te maken voor deze unieke trektocht.


Vanuit Claw Mountain is men nog op zoek naar een ‘wrangler’ voor het komende seizoen. Deze helper tijdens de paardentrips wil men graag meenemen op basis van ‘a work holiday experience’. Met andere woorden: acht weken mee op hun paardentrips, gratis, in ruil waarvoor hij of zij het ‘wrangler’- werk doet. Je weet dat dit breed kan zijn, maar in ieder geval houdt het in dat er voor de paarden gezorgd moet worden.
Kortom – geen salaris, waar tegenover een geweldige acht weken in de prachtige Canadese wildernis. Ticket vanuit België / Nederland naar Smithers / Prince George is voor eigen rekening. Enthousiasme, graag willen leren, gek zijn op paarden, houden van de wildernis – natuur: stuk voor stuk belangrijke eigenschappen voor onze ‘wrangler’. Voor meer info neem contact op via mail met ‘Claw Mountain Outfitters’ claw-mountain@ziggo.nl. ●

Tekst en foto’s: Mathias Wentein

Recent Articles and Books

Want to visit the real nature in Northern BC? Book now!


Nature of British Columbia | Claw Mountain Outfitters Nature of British Columbia | Claw Mountain Outfitters
Nature of British Columbia | Claw Mountain Outfitters
Copyright © 2019 Claw Mountain Outfitters